ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ

 Εν αναμονή της ψήφισης του νομοσχεδίου Βρούτση/Χατζηδάκη για τα εργασιακά, ως Αυτοοργανωμένη Πρωτοβουλία Κοινωνικής Εργασίας οφείλουμε να πάρουμε θέση ενάντια στο αντεργατικό-αντισυνδικαλιστικό νομοσχέδιο και το νέο πολλά υποσχόμενο αφήγημα της κυβέρνησης περί "ανάπτυξης" που φαίνεται να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργοδοτών πλήττοντας αυτά των εργαζομένων.

Το νομοσχέδιο προβλέπει ουσιαστικά την κατάργηση του 8ωρου και την εντατικοποίηση της εργασίας, με αντίστοιχη μείωση του χρόνου εργασίας σε άλλη ημέρα ή ρεπό ή πρόσθετη άδεια μέσα στο ίδιο εξάμηνο, όπου θα αποφασίζει ο εργοδότης με γνώμονα τις δικές του ανάγκες πότε θα χορηγηθεί στα εργαζόμενα άτομα. Γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι μειώνεται το περιθώριο για διαπραγμάτευση συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Αυτή την συνθήκη προωθούν με περιτύλιγμα τον "εκσυγχρονισμό" και την "ευελιξία", ενώ τα εργαζόμενα μένουν απλήρωτα σε άθλιες εργασιακές συνθήκες.

Αυξάνονται οι ώρες της υπερωρίας σε 150 για όλους τους κλάδους, και όπως προαναφέρθηκε καταργείται η πληρωμή τους. Αυτό προωθείται υπό το πρόσχημα της «διευθέτησης» του χρόνου εργασίας μετά από ατομικές συμφωνίες μεταξύ εργαζομένων και εργοδότη. Το παρόν έρχεται θα λέγαμε για να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη θέση ισχύος του εργοδότη. Ειδικά στους κλάδους με έντονη εποχικότητα (season) ή περιοδικότητα (κατασκευές) για όλους τους μήνες τα εργαζόμενα, θα εργάζονται 50ωρες πλην των υπερωριών, ενώ ακόμα και το ρεπό έναντι των υπερωριών δεν ευσταθεί μιας και τα περισσότερα από αυτά είτε δουλεύουν μεροκάματο, είτε απολύονται (με λήξη σύμβασης ή όχι). Ως απόρροια, αυτές οι διατάξεις προωθούν την εργασιακή εκμετάλλευση, εντατικοποιούν τις ζωές μας, αλλά και οδηγούν σε μείωση εργαζομένων και συνεπώς σε εκτόξευση της ανεργίας.

 Όσον αφορά το επάγγελμα μας, συχνά οι Κοινωνικές/οί Λειτουργοί αναγκάζονται να εργάζονται παραπάνω ώρες από όσες προβλέπονται στη σύμβαση τους, υπό το καθεστώς ολιγόμηνων συμβάσεων ορισμένου χρόνου με αποτέλεσμα να μην έχουν βασικά εργασιακά δικαιώματα, με το κράτος πρόνοιας να παραμένει υποβαθμισμένο και τις Κοινωνικές Υπηρεσίες υποστελεχομένες. Αναλαμβάνουν παραπάνω αρμοδιότητες από όσες τους αναλογούν εξαιτίας της έλλειψης εργατικού δυναμικού οπότε μια σχετική διάταξη θα οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση προσλήψεων.

Αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχουν διατάξεις όπου σε περίπτωση απόλυσης, καθίσταται πλέον πιο δύσκολο για τα εργαζόμενα άτομα να προσφύγουν δικαστικά και έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν τα δικαστικά τους δικαιώματα για 3 μήνες. Ταυτόχρονα, δίνεται το δικαίωμα στην εργοδοσία να "διορθώσει" τυχόν παρατυπίες εντός 4 μηνών. Αν λάβουμε υπόψιν το άρθρο 65 όπου η εργοδοσία δύναται να καταγγείλει τη σύμβαση χωρίς άμεση καταβολή αποζημίωσης αλλά με περιθώριο 4 μηνών, κατανοούμε ότι το νομοσχέδιο δε προβλέπει την προστασία των εργαζομένων καθώς τίθεται ζήτημα επιβίωσης, ειδικά σε περιπτώσεις αιφνίδιων απολύσεων. Ειδικά στο επάγγελμά μας, όπου στον ιδιωτικό τομέα (πχ. ΜΚΟ) συχνά παρατηρείται μεγάλη καθυστέρηση στη καταβολή της μισθοδοσίας με τις συμβάσεις σπάνια να είναι αορίστου χρόνου, μια τέτοια διάταξη θα άνοιγε τον δρόμο στην πλήρη καταστρατήγηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων.

Επιπλέον, η εργοδοσία θα έχει τη δυνατότητα να απαγορεύσει στο/ην/ον εργαζόμενο/η/ο την προσέλευσή του στη δουλειά μετά την προειδοποίηση της απόλυσής του διευκολύνοτας έτσι οικονομικά την εργοδοσία, μιας και η αποζημίωση απόλυσης μετά από προειδοποίηση είναι μειωμένη κατά 50%. Ταυτόχρονα, αυτό δυσκολεύει τους συνδικαλιστικούς αγώνες που μπορούν να λάβουν χώρα από συναδέλφους ή σωματεία στον χώρο της δουλειάς του/της απολυμένου/ης. Παράλληλα, καταργείται η δυνατότητα επαναπρόσληψης σε περίπτωση καταχρηστικής απόλυσης, ενώ το εργαζόμενο άτομο υπό περιπτώσεις, δύναται να διεκδικήσει περαιτέρω αποζημίωση. 

Οι επιχειρήσεις διευκολύνονται ακόμη περισσότερο μιας και με μία απλή πλέον διαδικασία μπορούν να καταργήσουν την Κυριακάτικη αργία με κίνδυνο να επέλθει η καθολική κατάργησή της. Επιπλέον, σε επιχειρήσεις που τη λειτουργία τους κρίνει η εργοδοσία ως «κρίσιμη για το κοινωνικό σύνολο», είναι απαραίτητο να εργάζεται ως προσωπικό ασφαλείας τουλάχιστον το 40% του συνολικού προσωπικού.

Οι εργατικές διεκδικήσεις παύουν να υπάγονται στην Επιθεώρηση Εργασίας (Σ.Ε.Π.Ε.) και μεταβιβάζονται στο ΝΠΙΔ, Ο.ΜΕ.Δ. (Οργανισμός ΜΕσολάβησης και Διαιτησίας). Έτσι, το Σ.Ε.Π.Ε. πλέον θα θεωρείται μια Ανεξάρτητη Αρχή, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση μηχανισμών ελέγχου των εργοδοσιών και τη διαιώνιση σχέσεων εκμετάλλευσης που θα είναι δύσκολο να αποδειχθούν, αφού πλέον δε θα υπάρχει πολιτική ευθύνη για την εφαρμογή ή μη των συμβάσεων εργασίας.

Φαίνεται να επικρατεί η άποψη να γίνει υποχρεωτική η καταγραφή των εργατικών σωματείων και συνδικαλιστικών οργανώσεων στο «ηλεκτρονικό μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων», με απώτερο σκοπό τη στοχοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Αυτό διαφαίνεται και από την υποχρεωτική εγγραφή στο «μητρώο πραγματικών δικαιούχων», όπου αυτό σημαίνει ότι νομιμοποιείται πλήρως ο έλεγχος από το υπουργείο οικονομικών στα εσωτερικά των σωματείων. Ποινικοποιείται δηλαδή η συνδικαλιστική δράση, η απεργία και οι απεργιακές κινητοποιήσεις και περιφρουρήσεις ενώ καθίστανται ουσιαστικά παράνομες και καταχρηστικές. Μετατρέπεται ο συνδικαλισμός σε μια ψηφιακή μάχη μηχανισμών όπου ακυρώνονται οι πραγματικές διαδικασίες της συνέλευσης με  συζήτηση, ενώ προωθείται η ηλεκτρονική ψήφος, ιδιαίτερα σε σημαντικά ζητήματα λήψης αποφάσεων όπως αυτό της απεργίας. Γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι τίθεται επίσημα σε λειτουργία απεργοσπαστικός μηχανισμός για το χτύπημα των απεργιών.

Οι Κοινωνικές/οί Λειτουργοί οφείλουμε να προασπιζόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα των εξυπηρετουμένων μας. Ταυτόχρονα, το επάγγελμα μας σχετίζεται άμεσα με τη κοινωνική αλλαγή και τη συλλογική δράση και ως εκ τούτου σαν Αυτοοργανωμένη Πρωτοβουλία Κοινωνικής Εργασίας θεωρούμε σημαντική τη διεκδίκηση των εργασιακών δικαιωμάτων καθώς και τη συνδικαλιστική δράση.

Στηρίζουμε την απεργία της 10ης Ιουνίου

ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΎΜΕ:

-Την άμεση απόσυρση του αντεργατικού νομοσχεδίου Βρούτση/Χατζηδάκη.

-Yπεράσπιση του κεκτημένου 8ωρου, της απεργίας, των εργατικών και συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων.

- Σταθερή και ασφαλισμένη δουλειά για όλα/ες/ους, κατοχυρωμένη από γενική συλλογική σύμβαση.

-Προστασία των ανέργων και επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις, ίσο με τον βασικό μισθό.

- Προσλήψεις για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας, των κοινωνικών υπηρεσιών και όλων υπηρεσιών που καλύπτουν την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος.